Tidarat 的个人资料taey....照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
5月5日 ^ _ ^วันนี้เป็นวันที่ 5 พ.ค อ่าน้า
ไม่มีไรจะบอก..อิอิ
คือจะมาเขียนสเปชตั้งแต่วันที่ 4 แล้ว
แต่กลับบ้านมาดึกก้อเลยไม่ได้เขียน
ก้อยกเรื่องวันที่ 4 มาเขียนวันนี้ละกัน
.......................................
มันเป็นวันเกิดที่ไม่เหมือนกับทุกๆปี
เพราะวันเกิดปีนี้ฉันเลือกที่จะไปดูหนัง ร้องเพลง กับเพื่อน
ในตอนกลางวันทั้งๆที่รู้ว่าเพื่อนมันคงจำวันเกิดเราไม่ได้(แต่จิงแล้วมันจำได้)
ต้องบอกว่า ต้น แกทำได้เนียนมากตอนโทมาชวนฉันไปเซ็น
แล้วก้อเซอร์ไพร์มากกกด้วย
แต่อยากบอกว่ามันตอนไปคอยพวกแกง่า...เซงได้จิตเลย
นั่งคอยเป็น ช.ม ก่าจะมากันได้
คือ มันหิวข้าวอ่าน้า..เลยเซงกำลัง 2
แต่เข้าไปในเมเจอร์แล้วกับหายหิว ง่า
หรือ อิ่มเค้ก + ตื้นตัน ก้อไม่รู้ (เว่อไปป่าวนี่)
แล้วฉันก้อต้องกับจากเซ็นก่อง พวกแก เพราะพ่อ + แม่ โทมาตาม
แล้วฉันก้อได้กินอิ่มแบบ ..อืดเลย 555++(เพราะพ่อ+แม่พาไปเลี้ยง)
ป.ล. ขอบคุน พ่อ + แม่ น้าคะ ที่ทำให้นู๋เกิดมา
ป.ล. นู๋รักพ่อ + แม่ + ครอบครัว + คนรอบข้าง + เพื่อน น้า
ป.ล. ขอบใจน้าเพื่อนที่ทำวันเกิดฉันไม่ให้เหมือนกับทุกปีที่ผ่านมา
ป.ล. ปีนี้จะพยายามเปลี่ยนชีวิตให้ดีกว่าปีที่ผ่านๆมา
4月24日 แง่วๆ..............................................
เกิดอารมอยากอัพสเปชขึ้นมา
แต่ก้อไม่รู้จะอัพไรดี
แต่นั่งนึกไปนึกมาก้อนึกขึ้นได้..สเปชอันนี้ออกแนว งงหน่อยนะ
เพาะคนอัพ ตอนนี้ก้อออกแนว งง อยู่เหมือนกัน
ว่าจะทำอาไรดี...
ปิดเทอมชีวิตช่างดูไร้สีสัน และว่างเปล่าเหลือเกิน
เฮ้อ....
..............................................
บางครั้งเราก้อไม่รู้ว่าที่จิงแล้วเราต้องการอะไร
และอะไรคือสิ่งที่เราต้องการ
บางครั้งเรายิ่งหาสิ่งที่เราต้องการกับยิ่งไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
เคยมีคนพูดว่า.."อะไรทีเป็นของเรามันก้อคือของเราไม่ต้องไปไข่วคว้ามันหลอกถ้ามันเป็นของเราจิงๆ"
.....................................................
ถ้าสิ่งนั้นคือของเราจิงๆๆมันจะกลับมาหาเราเองใช่ไหม???
กาลาจากกันไม่ได้เป็นสิ่งที่จะทำให้ใจเราจากกันได้...ถ้าเราเชื่อมั่นในรักแท้(ไม่จำเป็นว่าจะต้องรักแบบแฟนนะ) 4月3日 ความสุข"ความสุข"มันอยู่กับตัวเราตลอดเวลาถ้าเรารู้จักที่จะมองและทักทายมัน บางคนอาจบอกว่าวันนี้ไม่มีความสุขเลยแต่ลองย้อนกลับไปในเมื่อวาน หรืออีตของเราดู และถ้าเรานึกถึงแต่เรื่องดีๆและสิ่งดีๆเราก้อคงจะพบกับความสุขที่สามารถทำให้เรายิ้มได้ หัวเราะได้ และอาจจะทำให้เรารู้ด้วยว่า เราอยู่กับใครแล้วมีความสุข และทำอะไรถึงมีความสุขความเศ้รา บางครั้งมันก้อห่างกันไม่มาก เหมือนแค่หลับตา กับ ลืมตา และขึ้นอยู่กับตัวเราเองว่าอยากจะลืมตา หรือหลับตาให้นานที่สุดมากก่ากัน ถ้าอยากลืมตาให้ได้นานที่สุดก้ออย่าจมปลักกับอดีตที่ปวดร้าว และหันมามอง"อนาคต"ที่เป็นวันข้าง ว่าเราจะมีความสุขมากหรือไม่ บางทีเราอาจไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าอนาคตของเราจะเป็นแบบไหน จะมีเส้นทางยังไง "อดีต" มันคือภาพความทรงจำที่มีค่าแก่ชีวิตเรา ถึงแม้ภาพความทรงจำนี้อาจมีทั้งความสุข และความเศร้าแต่มันก้อเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วและแก้ไขอะไรไม่ได้ และเราก้อคงได้แต่เป็นผู้ยืนมองในสิ่งที่ตัวเราเองนั้นทำลงไป และหวนกลับมาคิด เท่านั้น แต่สิ่งที่เราสามรถลงมือกระทำและทำให้อนาคตของเรามีความสุข ก้อคือ "ปัจจุบัน" ที่เป็นเส้นทางที่เราต้องเขียนมันขึ้นมาว่าเราจะทำให้มันเป็นแบบไหน และใช้อดีตเป็นเคื่องเตือนใจ เพื่ออนาคตที่ดีของอยู่ข้างหน้าของเรา
3月6日 ปิดเทอมปิดเทอมซะที..ม.4ที่ผ่านมา
เหมือนไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
ก้อจะขึ้น ม.5 อีกแล้ว
เหมือนยัง.งงๆกับชีวิตของตนเองด้วยซ้ำ
เฮ้อ..เข้าspaceไม่ได้ตั้งนานกว่าจะเข้า
มาอับได้ก้อเล่นปิดเทอมซะแล้ว..เหอะๆ
ทางที่เดินอาจไม่มีจุดหมาย..แต่สิ่งที่ฉันมีคือเทอที่เดินเคียงข้างกัน
11月17日 ...........................................
.......รู้ตัวในวันที่สายเกินไป.......
...............@_@...............
.........................T_T........................ 10月23日 ความภูมิใจของคนไทยเมื่อวานไปส่งพี่ที่สนามบินสุวรรณภูมิมา สนามบินใหยญ่มากกกก
เดินทีเมื่อยเลยและอีกอย่างหาห้องน้ำยากมาก
แต่ก็ดีนะสวยดีกว้างกว่าดอนเมืองเป็นอย่างมากด้วย
แต่ที่โปรโมทว่ามีภาพจิตกรรมสวยๆๆ
ก้อมีนะแต่แย่ตงที่ว่าเขามีไว้สำหรับผู้โดยสารเท่านั้น
ถ้าคนที่ไม่ได้เดินทางก้อไม่เห็นเลย
เดินอยุดีๆๆก้อไปเจอดาราเข้าหล่อมากแต่จำชื่อไม่ได้
เป็นลูกครึ่งหล่อโคดเลย.....อิอิ
แต่ว่าการทำงานที่สนามบินสุวรรณภูมิยังไม่ค่อยลงตัวดีเลย
กว่าพี่จะเช็คอินได้รอเป็นชั่วโมงเลย
เราก้อนั่งรอซ้า...แถมเวลาเครื่องออกก้อไม่ตงตามกำหนด
ก้อเพิ่งเปิดนี่หน่าให้อภัยคะ
ทางที่เราเดินอาจเป็นเส้นขนาน .....แต่เราก้อจะเดินไปพร้อมกัน
อีก1 ปีเจอกันนะคะพี่
9月15日 เรื่องที่ไม่น่าเชื่อสำหรับฉันวันนี้เป็นวันที่สอบวันที่2...
แต่สิ่งที่ไม่น่าแปนไปได้ก้อคือเราได้คุยโทสับกับอุลต้าแมน
ไม่น่าเชื่อเลย..เพาะไม่เคยคิดเลยนะสิว่าจะมีโอกาดได้คุย
กับเขาอีก...ดีใจจังที่ได้คุยกับเทอนะ
อุลต้าแมน
แต่สอบวันนี้เคมีโคดยากเลย..เฮ้อ
ส่วนวันแรกก้อเจอฟิสิกซึ่งยากก่าเคมีหลายเท่าเฮ้อ
2ชั่วโมงยังไม่พอเลย....
ก้อเลยขออาจานทาม3ชั่วโมง
อาจานก้อไม่ให้..
เฮ้อ...แล้วเราก้อส่งฟิสิกคนสุดท้ายของห้อง
แต่วันนี้อ่าเกือบโดนยึดมือถือ..
ก้ออาจานเดินมาแบบไม่ให้เสียงเลยแล้วก้อเก็บไม่ทัน
อ่าโดนเทดซะสลดเลยเรา..
ทางที่เหมือนเป็นเส้นขนานไม่มีวันมาบันจบกัน...แต่มันก้อคือทางที่เราเดินไปพร้อมกัน 7月30日 อุลตร้าแมน
สุขสันสันต์วันเกิดนะอุลตร้าแมน
ทางที่เหมือนเป็นคู่ขนานที่ไม่มีวันมาพบกัน แต่มันก้อคือทางที่เดินไปด้วยและเดินไปพร้อมกัน
6月10日 ชีวิตที่แปนความจริงไม่ได้อัพซะนานเลยเรา
เดือนนี้แปนเดือนมาหามงคล
ขอให้ในหลวงของเรามีพระพลานามัย
ที่แข็งแรงสมบูรณ์
.....ทรงพระเจริญคะ......
ตอนนี้งานเยอะจังเลยเราเฮ้อ
แถมยังรู้สึกงงตัวเองอีกต่างหาก
อุลตร้าแมนฉันคิดถึงเทอจังเลย..แต่เทอคงไม่รู้สึกแบบนี้สินะ
เฮ้อผลสุดท้ายฉันก็รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงกับอุลตร้าแมน
แต่มันสายไปแล้วเนี่ยสิ
ฉันอยากย้อนเวลากลับไปจังเลย
ฉันอยากเจอเทออีกครั้งจังอยากแหนเทอ
แต่เทอคงไม่อยากเจอฉันหลอกมั้ง
ก็เรามันบ้าเองนี่น่า
เฮ้อ...คิดถึงเทอออออออออออออ
...Time heals all wounds...
5月4日 อายุที่เพิ่มขึ้นวันนี้อายุ15แล้วเรา
แก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะเรา...
15 ก้อต้องทำบัดประชาชนสินะ
ก้อกะว่าจะไปทำวันนนี้เหมือนกัน
แต่คิดไปคิดมาไม่ทำดีก่า
แต่ก้ออยากทำเหมือนกันนะ...
ก้อทำตอนวันเกิดตัวเองมันก้อแปนเรื่องดี
แต่อีกใจก้ออยากรอให้ผมยาวก่อนแล้วค่อยทำ
สรุปวันนี้ก้อคงไม่ได้ไปทำหลอก
....อิอิอิอิ....
ตอนแยนคงไปกินข้าวข้างนอกแหละ
ก้อคงแปนเหมือน2ปีที่ผ่านมา
ก้อเราไม่ได้จักงานวันเกิดมา2ปีแล้วนี่
อยากจัดเหมือนกันนะ
แต่อีกจัยก้อไม่อยากจัดมันวุ่นวายเหลือหลาย
สู้ไปกินข้าวแล้วเป่าเค้กมีแต่คนในครอบครัวดีก่าเยอะ
แก่แล้วเรา......ไม่อยากโตเลย
โตขึ้นก้อต้องมีความรับผิดชอบ
แต่ตัวเองกับรู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีเลย
ไม่รู้สินะว่าเมื่อไหร่จะมี
อยากแปนเด็กจัง
แปลกเนอะคนเราแปนเด็กก้ออยากโต
แต่พอโตขึ้นก้อกลับอยากแปนเด็ก
ก้อเด็กดีจะตาย...การบ้านก้อไม่เยอะ
ไม่ต้องมีความรับผิดชอบ
ทำผิดแม้จะโดนตีก้อไม่เจ็บ
ก้อเอาไม้บรรทัดพลาสติกตี
จะเจ็บได้ยังไงละ
เฮ้อ...คิดถึงตอนแปนเด็กจัง
อายุ15แล้ววววว
อายุที่เพิ่มขึ้นวันนี้อายุ15แล้วเรา
แก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะเรา...
15 ก้อต้องทำบัดประชาชนสินะ
ก้อกะว่าจะไปทำวันนนี้เหมือนกัน
แต่คิดไปคิดมาไม่ทำดีก่า
แต่ก้ออยากทำเหมือนกันนะ...
ก้อทำตอนวันเกิดตัวเองมันก้อแปนเรื่องดี
แต่อีกใจก้ออยากรอให้ผมยาวก่อนแล้วค่อยทำ
สรุปวันนี้ก้อคงไม่ได้ไปทำหลอก
....อิอิอิอิ....
ตอนแยนคงไปกินข้าวข้างนอกแหละ
ก้อคงแปนเหมือน2ปีที่ผ่านมา
ก้อเราไม่ได้จักงานวันเกิดมา2ปีแล้วนี่
อยากจัดเหมือนกันนะ
แต่อีกจัยก้อไม่อยากจัดมันวุ่นวายเหลือหลาย
สู้ไปกินข้าวแล้วเป่าเค้กมีแต่คนในครอบครัวดีก่าเยอะ
แก่แล้วเรา......ไม่อยากโตเลย
โตขึ้นก้อต้องมีความรับผิดชอบ
แต่ตัวเองกับรู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีเลย
ไม่รู้สินะว่าเมื่อไหร่จะมี
อยากแปนเด็กจัง
แปลกเนอะคนเราแปนเด็กก้ออยากโต
แต่พอโตขึ้นก้อกลับอยากแปนเด็ก
ก้อเด็กดีจะตาย...การบ้านก้อไม่เยอะ
ไม่ต้องมีความรับผิดชอบ
ทำผิดแม้จะโดนตีก้อไม่เจ็บ
ก้อเอาไม้บรรทัดพลาสติกตี
จะเจ็บได้ยังไงละ
เฮ้อ...คิดถึงตอนแปนเด็กจัง
อายุ15แล้ววววว
4月28日 อืม.........อืม.................
เข้ามาอั๊พเฉยๆๆ
ไม่มีอะไรจาเขียนอ่า
แต่อยากบอก
ก้อถูกใจอีกแล้วมันอดไม่ไหว
ใจแตกอีกแล้ว..สกัดยังไงก้อควบคุมไม่อยุ
บาดใจอีกแล้วมันหลบไม่หล่นอีกแล้ว
ขนาดไกลๆๆมือไม้ก้อสั่น..ใจมันจะละลาย
ได้ไหมช่วยไปน่ารักไกลๆๆหน่อย
เจอคนน่ารัก..น่ารักจิงๆๆ
4月23日 ทะเลวันนี้แม่ปลุกแต่เช้าเลย
ก้อไม่เช้าน้าก้อ ...9 โมงอ่า
ก้อเตรียมตัวออกจากบ้านไปทะเล
ออกจากบ้านปะมาน..10 โมง
แต่แย่หน่อยพ่อกับขับรถหลงทาง
เฮ้อ....เลยถึงทะเลซะบ่ายเลย
แต่ไม่คราวนี้ไม่ได้ไปค้างคืน...
เพาะพ่อมีงานที่ต้องทำเยอะ....อดเลยเรา
ไปถึงแดดแรงมากเลยไม่ลงไปเล่นน้ำ
แต่กับไม่ขี่จักยานเล่นแทน
แล้วก้อดำเพาะขี่จักยานไม่ใช่น้ำทะเล
ทั้งๆที่ทากันแดดแล้วแท้ๆๆ.....
โอ้...แดดเมืองไทย
ไหนๆๆดำแล้วเลยลงเล่นน้ำซะเลย
แต่ก้อเล่นได้ไม่นานไมถึง..5 นาทีด้วยซ้ำ
ก้อเลิกเล่น...คนเยอะมากๆๆเลยที่ทะเล
อุส่าหนีคนตอนสงกาน
แล้วก้อกับบ่าบประมาน..5โมงแยน
เพื่อนตัวดีนะสิ(ฟาง)อยากกินขนมหม้อแกง
แล้วก้อต้องซื้อไปฟากมันจนได้
ป.ล...ไว้แค่นี้ละกันจาไปดุพี่บีมเล่นละครแล้ว
p.s.....ยังลงรุปไม่ได้เลยอ่า...คัยลงแปนสอนด้วยนะคะ
p.s กำลัง2...ขอบคุนพี่ จั้ม..พี่ยุ่ง...โจ้...ที่สอนเต้ยเขียนเสปชนะคะ
ช่วย comment หั้ยด้วยนะคะ ทะเลวันนี้แม่ปลุกแต่เช้าเลย
ก้อไม่เช้าน้าก้อ ...9 โมงอ่า
ก้อเตรียมตัวออกจากบ้านไปทะเล
ออกจากบ้านปะมาน..10 โมง
แต่แย่หน่อยพ่อกับขับรถหลงทาง
เฮ้อ....เลยถึงทะเลซะบ่ายเลย
แต่ไม่คราวนี้ไม่ได้ไปค้างคืน...
เพาะพ่อมีงานที่ต้องทำเยอะ....อดเลยเรา
ไปถึงแดดแรงมากเลยไม่ลงไปเล่นน้ำ
แต่กับไม่ขี่จักยานเล่นแทน
แล้วก้อดำเพาะขี่จักยานไม่ใช่น้ำทะเล
ทั้งๆที่ทากันแดดแล้วแท้ๆๆ.....
โอ้...แดดเมืองไทย
ไหนๆๆดำแล้วเลยลงเล่นน้ำซะเลย
แต่ก้อเล่นได้ไม่นานไมถึง..5 นาทีด้วยซ้ำ
ก้อเลิกเล่น...คนเยอะมากๆๆเลยที่ทะเล
อุส่าหนีคนตอนสงกาน
แล้วก้อกับบ่าบประมาน..5โมงแยน
เพื่อนตัวดีนะสิ(ฟาง)อยากกินขนมหม้อแกง
แล้วก้อต้องซื้อไปฟากมันจนได้
ป.ล...ไว้แค่นี้ละกันจาไปดุพี่บีมเล่นละครแล้ว
p.s.....ยังลงรุปไม่ได้เลยอ่า...คัยลงแปนสอนด้วยนะคะ
p.s กำลัง2...ขอบคุนพี่ จั้ม..พี่ยุ่ง...โจ้...ที่สอนเต้ยเขียนเสปชนะคะ
ช่วย comment หั้ยด้วยนะคะ 4月20日 ห้อง3คิดถึงเพื่อนจัง
3ปีที่ผ่านมามีอะไรมากมายเลย
มีทั้งนำตา...รอยยิ้ม...รอยแค้น...วีรกรรม
กับพวกเราเด็กห้อง 3 รุ่น 26
ม.1/3เข้ามาแปนเด็กใหม่ปีแรก
ก้อต้องเดินเรียนซะแล้ว
แต่มันก้อรู้สึกดีนะ.....ที่ได้เดินเรียน
อาทิดแรกในการเรียนเราก้อต้องเสียเพื่อนไปคน 1ซะแล้ว
กีทาพล...รถควำไม่น่าเลยอะ
เต้ยยังไม่เคยคุยกับเขาซักคำเดียว...
จำหน้าเขาไม่ได้ด้วย...รู้ตอนนั้นว่าชื่ออาไรแล้วก้อเลขที่1
แต่เราก้อไปงานเขานะ
เลยจำหน้าได้ขึ้นมา
ตั้งแต่นั้นมาเวลาอาจานเรียกเลขที่1
เราทุกคนก้อต้องบอกว่าตาย....
เลขที่2...ตาย
ต้น..เลขที่2 เลยโดนเพื่อนล้อไปโดยปริยาย
เรามีอานอาจ สุนิสา....อาจานสกุลนา
เป็นอาจานที่ปรึกสา
อาจานทั้ง2ใจดีมากๆๆเลย
แล้วพอมาสักพักนึงเต้ยก้อรุจัก
ฟาง...ตั๊ก...เมย์...จิน...ใหม่..มุก...ยุ้ย..ทิพ
เราจึงรวมกันแปนกลุ่ม
แต่รู้จักกันได้ยังไงกับจำไม่ได้
แต่ใหม่..มาเรียนได้แค่เดือนเดียวก้อย้ายร.ร
แล้ว ทิพก้อออกจากกลุ่มเราไป
กลุ่มเราจึงเหลือแค่ 7 คน
ม.2/3 เรามีห้องเรียนประจำแล้ว
ในจัยกับอยากเดินเรียนแหะ
เราได้เรียนห้อง144
มันทำให้กลุ่มเต้ยรักกันมากๆๆ
และได้ตั้งชื่อกลุ่มขึ้นว่า G.หัววุ้น
และกลุ่มเราก้อไปสนิทกับกลุ่มมาค
ได้ไงไม่รู้ทั้งที่ตอนม.1
ไม่ชอบกันเพาะชอบแย่งกันเรื่องคะแนน
วิชาภาสาไทย...แต่กลุ่มเรากับมารักกันได้
กลุ่ม มาคมี6คน
มาค...ต้น...โซล่า...บรรเจิด...เท่...เอ็ม
แล้วกลุ่มG.หัววุ้นของเราก้อได้สร้างวีรกรรมขึ้นจนได้
พวกเราไปสอบอ่านภาสาอังกิด
อาจานสุจิดตาเราไปกันหลายคั้ง
แต่ส่วนมากอาจานไม่อยู่
แต่วันนั้นอาจานอยู่แต่พวกเราไม่แหน
ก้อเลยพุดกันไปต่างๆๆนานาว่าอาจานไปไหน
แล้วมีคนนึงจำไม่ได้ว่าคัย
เข้าไปมองแล้วแหนอาจานนั่งพิมงานอยุ
จึงพุดว่านี่งัยอาจานนั่งเล่นคอมอยุ
แล้วพวกเราก้อเข้าไป
โดนอาจานว่า...ไม่ให้สอบด้วย
และวันนั้นพวกเราก้อไม่ได้กินข้างกลางวัน
เพาะคิดว่าสอบเส็ดแล้วค่อยไปกิน
พวกเรามานั่งร้อมกลุ่มร้องไห้กันเพาะอาจานดุ
แต่พวกเราก้อผิดกันจิงๆๆนี่
พวกเรานึกว่าอาจานจะบอกอาจานสุนิสา
เพาะอยู่หมวดเดียวกันและแปนที่ปรึกสาเรา
แอจานก้อไม่บอก..และอีกวันนึงอาจานก้อให้ไปสอบอ่าน
เกิดเหดกานนี้มันทำให้พวกเรารักกันมากขึ้น
และพวกเราโชคดีเหลือเกินที่รู้จักเพื่อนแท้
ไม่ว่าสุข..หรือเส้า...ทุก..เราก้อจะอยุเคียงข้างกัน
ม.3/3ปีนี้ห้องเราเปลี่ยนไปมาก
อาจานแต่ละคนส่ายหัวเลย
และปีนี้เราเปลี่ยนอาจานที่ปรึกสาใหม่
แปน อาจานสุรัด...อาไพบูน
แล้วจากอาจานไพบูน ก้อแปน...อาจาน พันสัก
ห้องเราปีนี้มีวีรกรรมเยอะมาก
ทั้งเล่นไพ่...ปั่นแปะ..ตีกัน...ตบกันเอง
จนเหมือนว่าแปนห้อง 13 เลย
และพวกเราก้อทำให้อาจานพันสักร้องไห้ด้วย
อาจานสอนพวกเราก้อคุย..จนอาจานทุกคนละอา
แต่มีอยู่คาบนึงที่ห้องเราเงียบสนิทเหมือนไม่มีคัยอยู่ในห้องเลย
คือ วิชาภาสาอังกิด อาจาน วีนา
ก้อจาไม่เงีบยได้ไงก้ออาจานดุอ่า
ปีนี้ห้องเราได้มีห้องไม่ต้องเดินเรียน
ห้อง436ซึ่งมีระเบียงออกไปนั่งเล่นได้พวกเราก้อชอบไปนั่งข้างนอกกัน
โดยเฉพาะช่วงมีงานคริสมาส...กีฬาสีพวกเรากับบ้านแยนกัน
แปนว่าเล่นเลย...ทั้งซ้อมละครไปนั่งนอกระเบียง
นอกระเบียงตอนเย็นท้องฟ้าจะแปนสีส้มสวยมาก...มีนกร้อง
นกบินกันแปนฝูงเลยมันแปนบรรยากาดที่ดีมาก
แต่กลุ่ม G. หัววุ้นปลาทองของเราก้อแตกกัน
เพาะมีคนนึงที่มาแทรก...แต่ถ้าโทดเขาคนเดียวก้อไม่ถูก
ไม่น่าเชื่อเนอะกลุ่มเรากับมาแตกคอกันตอนเทอมสุดท้าย
รัก.....คิดถึงห้อง3จัง
|
|
|